Inwentaryzacja środków trwałych program AMS OPTIEST
Jeżeli w najbliższym czasie czeka Was inwentaryzacja środków trwałych program AMS OPTIEST jest odpowiedni do realizacji tego zadania.

Technologie znakowania środków trwałych powinny wynikać z procesu inwentaryzacji, a nie wyłącznie z ceny etykiety lub popularności konkretnego rozwiązania. Innego oznaczenia wymaga biurko, innego laptop pracownika zdalnego, a innego urządzenie techniczne w trudno dostępnym miejscu. Dlatego przed wyborem kodów kreskowych, QR lub RFID warto ocenić rodzaj majątku, warunki pracy i skalę spisu.
Znakowanie środków trwałych łączy fizyczny przedmiot z jego rekordem w ewidencji: numerem inwentarzowym, lokalizacją, osobą odpowiedzialną, statusem i historią zmian. Jeżeli każdy składnik majątku ma unikalny identyfikator, łatwiej potwierdzić jego obecność podczas spisu, wykryć relokację, wskazać brak lub wyjaśnić nadwyżkę.
Sama technologia nie rozwiąże jednak problemu, jeżeli baza jest nieaktualna lub rozproszona między arkuszami i lokalnymi rejestrami. Automatyzacja powinna więc zaczynać się od uporządkowania danych, a dopiero później od wyboru oznaczeń.
Przed wyborem oznaczeń warto odpowiedzieć na kilka pytań. Czy majątek jest łatwo dostępny dla osoby prowadzącej spis? Czy etykieta będzie widoczna? Czy środki trwałe znajdują się w jednej lokalizacji, czy w wielu oddziałach? Czy część majątku jest użytkowana przez pracowników zdalnych?
Znaczenie ma także środowisko pracy. Inne wymagania ma etykieta na sprzęcie biurowym, a inne oznaczenie na narzędziu, wyposażeniu magazynu lub urządzeniu narażonym na zabrudzenia. Warto ustalić również, czy spis ma polegać na pojedynczym skanowaniu, czy na identyfikacji wielu obiektów jednocześnie. W tym zakresie pomocne mogą być także usługi inwentaryzacji i znakowania środków trwałych, które wspierają przygotowanie majątku do cyfrowej ewidencji.
Najważniejsza różnica między kodami kreskowymi, QR i RFID dotyczy sposobu odczytu oraz warunków, w jakich dana technologia najlepiej działa. Nie każda organizacja potrzebuje najbardziej zaawansowanego rozwiązania dla całego majątku. W praktyce właściwa technologia znakowania środków trwałych powinna być dopasowana do tego, czy obiekty są łatwo dostępne, jak często zmieniają lokalizację i czy podczas spisu trzeba identyfikować pojedyncze przedmioty, czy wiele składników jednocześnie.
Kody kreskowe są prostą i sprawdzoną metodą. Sprawdzają się przy majątku łatwo dostępnym: meblach, wyposażeniu biurowym, standardowych urządzeniach i składnikach, które można wygodnie zeskanować pojedynczo. Ich ograniczeniem jest konieczność widoczności etykiety.
Kody QR są dobrym wyborem, gdy oznaczenie ma być odczytywane urządzeniem mobilnym. Mogą sprawdzić się przy sprzęcie IT, majątku powierzonym pracownikom oraz scenariuszach samospisu. Tak jak kody kreskowe wymagają jednak zeskanowania konkretnego obiektu.
RFID warto rozważyć wtedy, gdy organizacja chce szybciej identyfikować większą liczbę obiektów, ograniczyć ręczne skanowanie lub obsługiwać majątek trudno dostępny. Tagi RFID mogą być odczytywane zbiorczo, co ma znaczenie w archiwach, magazynach i zapleczach technicznych. Ta technologia wymaga dobrania tagów, czytników, ustawień odczytu i testów. Więcej o tym rozwiązaniu można przeczytać na stronie poświęconej technologii RFID w inwentaryzacji środków trwałych.
Kody kreskowe mają niski próg wdrożenia i dobrze pasują do prostych, dostępnych obiektów. QR sprawdza się tam, gdzie liczy się odczyt mobilny, np. przy sprzęcie IT lub samospisie. RFID jest bardziej zaawansowane, ale pozwala na odczyt zbiorczy i lepiej obsługuje majątek trudno dostępny.
Wybór nie powinien opierać się wyłącznie na koszcie oznaczenia, ale na tym, czy dana technologia ułatwia pracę w procesie inwentaryzacji. Najlepsze rozwiązanie to takie, które pasuje do rodzaju majątku, warunków użytkowania i sposobu prowadzenia spisu.
W wielu firmach najlepszy efekt daje model hybrydowy. Część majątku można oznaczyć kodami kreskowymi, część kodami QR, a wybrane grupy tagami RFID.
Meble i proste wyposażenie biurowe mogą być znakowane kodami lub QR. Sprzęt IT używany przez pracowników zdalnych dobrze pasuje do oznaczeń mobilnych. Majątek w archiwach, magazynach i trudno dostępnych lokalizacjach może lepiej nadawać się do RFID.
Takie podejście pozwala uniknąć dwóch skrajności: zbyt prostego oznakowania tam, gdzie potrzebna jest automatyzacja, oraz nadmiernie zaawansowanej technologii tam, gdzie wystarczy pojedynczy skan.
Po wyborze technologii potrzebny jest system, który połączy oznaczenia z ewidencją, lokalizacjami, osobami odpowiedzialnymi, historią zmian i wynikami spisu. Wtedy wartość ma nie sama etykieta, ale cały proces obsługi majątku.
AMS OPTIest do inwentaryzacji środków trwałych wspiera cyfrową ewidencję i inwentaryzację majątku z wykorzystaniem kodów kreskowych 1D/2D oraz RFID. System umożliwia mobilny spis z natury, identyfikację środka trwałego przez kod lub RFID, synchronizację danych z systemem centralnym oraz podgląd wyników.
Dzięki temu organizacja może łatwiej kontrolować, które składniki majątku zostały potwierdzone, gdzie pojawiły się braki, nadwyżki lub niezgodności oraz które obiekty wymagają dalszego wyjaśnienia.
Technologie znakowania środków trwałych powinny wspierać realny sposób pracy organizacji. Kody kreskowe, QR i RFID mogą być skuteczne, jeśli są dobrane do typu majątku, warunków użytkowania, skali spisu i oczekiwanej szybkości odczytu.
Najważniejsze jest połączenie oznaczenia z aktualną ewidencją. Dopiero wtedy znakowanie środków trwałych przyspiesza inwentaryzację i ułatwia wyjaśnianie niezgodności.
Jeżeli chcesz dobrać właściwą technologię znakowania środków trwałych do swojej organizacji, skontaktuj się z zespołem OPTIDATA i sprawdź, jak może wyglądać cyfrowa inwentaryzacja z AMS OPTIest. | KONTAKT
Nasz ekspert oddzwoni do Ciebie wkrótce, aby umówić spotkanie.

%20(1).jpg)